Flatcoated Retriever

15.01.2011

We zijn weer volop begonnen met de trainingen in Zichem en Hasselt en daarnaast nog af en toe met een groep retrievers een leuke training doen o.l.v. een trainer. Kensi wordt volwassener en laat dit ook zien in het werk. De opdrachten zijn nu moeilijker en lijnen van 100 meter zijn geen probleem meer voor haar. Ook dubbele apporten zijn nu leuk om te doen en de dummies in verplichte volgorde moeten halen. Ze heeft een enorme drive en haar snelheid is terug veel beter. Af en toe komt haar koppige aard boven water en bijft ze snuffelen op een plek waar iets gelegen heeft. Dit voornamelijk als ze "vrij" gestuurd wordt en haar gang kan gaan. Als het weer niet te koud is train ik regelmatig bij een watertje en daar gaat ze nu zonder problemen over. Waar ze vroeger niet van de kant durfde te springen, springt ze nu zonder problemen in en zwemt met veel overgave naar de overkant. Het zoeken naar de dummie doet ze heel goed. Ze geeft niet op voordat ze hem gevonden heeft en dat is zeer positief. Ook het afgeven aan oever gaat al redelijk goed. Ze had altijd de neiging om zich eerst te schudden, maar dat heb ik er al goed uitgetraind. Ze mag pas schudden na een commando. Onze 1e wedstrijd van dit jaar zal de clubmatch in Zichem zijn op 18 maart a.s. en dan kunnen we eens zien hoever we staan.

Het wordt weer tijd om nog eens wat te berichten van onze trainingen. Omdat ze in Zichem met verbouwingswerkzaamheden gestart zijn en helaas sommige zondagen niet meer trainen, heb ik me ook lid gemaakt van de jachttrainingsclub in Hasselt. De manier van trainen met Staande honden is iets anders, maar inmiddels ben ik overgestapt van de beginnersgroep naar de jachtgroep omdat Kensi meer uitdagingen nodig had. In de beginnersgroep heeft ze kennis gemaakt met het schot en wild en daarnaast ook de gelegenheid gehad om te leren overzwemmen, iets wat in Zichem bijna nooit gedaan wordt, want daar trainen ze alleen met dummie's. Kensi heeft in het begin even gesnuffeld aan het wild, maar pakt het nu probleemloos op. Ook het schot is voor haar geen enkel probleem en ze weet dan meteen dat er ergens iets gevallen is.
Verder hebben we deze maand veel geoefend met dubbele apporten en verleidingen en dat begint ook goed te gaan. De laatste training in Hasselt ging bijzonder goed en ik stond versteld van haar kunnen. We hadden 4 proefjes voor de boeg die avond.
De 1e proef was een markeer met schot op zeker 80 meter. Met diepte inschatten heeft Kensi nog problemen, maar als ik haar stuur op het moment dat de eend nog net niet gevallen is, loopt ze er zo op af. Zo ook deze keer. Netjes opgepakt en meteen terug en dat zonder te laten vallen.
De 2e proef was een verloren apport, die ze niet had zien vallen. Ik heb haar gestuurd naar het gebied en toen het zoekcommando gegeven. Binnen 10 seconden vond ze eend en bracht die keurig terug.
De 3e proef was weer een verloren apport over water. Dit was de allereerste keer dat ik haar blind moest oversturen, dus ik had mijn twijfels of ze wel zou gaan. Maar ze ging zonder twijfelen naar de overkant. De trainer is toen een stukje meegelopen de goede richting uit en toen heb ik het zoekcommando gegeven en binnen een paar seconden had ze de eend gevonden. Toen het spannende moment of ze niet ging omlopen. Ik zag haar aankomen aan de overkant en heb wel nog een keer extra geroepen en ze kwam keurig terug over het water.
Proef 4 was eigenlijk voor de gevorderde hondjes, maar ik heb hem toch geprobeerd. Op de inzetplek moest ik Kensi het bos insturen met het zoekcommando, zodat ze zelfstandig ging zoeken. Binnen een halve minuut vond ze de eend en kwam er trots mee aangelopen. Op het moment dat ze bijna bij mij aankwam werd er een schot afgevuurd en viel er een eend op korte afstand. Die moest ze negeren en eerst de 1e eend binnenbrengen en daarna mocht ze terug ingezet worden. Ze bleef even staan bij het schot en kwam toen keurig de eend afgeven. Daarna moest ze terug aan de voet, maar dat deed ze niet omdat ik in de bramen stond. Dus heb haar toen gewoon gestuurd. De eend had ze meteen gevonden en kwam ook netjes terug, maar liet hem voor mijn voeten vallen om er eens aan te snuffelen. Dit gedrag is denk ik verklaarbaar, want ze werkt nog maar pas met wild en weet dat ze moet afgeven, maar is van de andere kant toch nieuwsgierig en als ze het laat vallen kan ze eens grondig bestuderen. Ik heb het haar opnieuw laten oppakken en toen ging het goed.
Na de training sprak de trainer me aan. Hij vindt dat Kensi heel goed vooruit gaat en mooi werk laat zien. De training was weer geslaagd en dan ben ik wel zo trots op mijn kleine meisje.
Maar ik weet inmiddels dat het de week erop ook helemaal anders kan gaan en Kensi soms gewoon haar eigen ding doet, want ik heb het idee dat ze momenteel weer een beetje pubert en ook in huis weer alles pikt. 1 zonnebril heeft er al aan moeten geloven, want die lag wel heel kort op de rand van de tafel. Het blijft een flatje natuurlijk en soms is ze een echte clown......

Na onze 1e WT (de groene en grijze WT in Ottersum) heb ik heel veel geleerd en probeer daar ook mijn training op af te stellen. In Zichem trainen we nog elke zondag in de juniorklasse, maar hebben steeds wisselende trainers, die er allemaal andere meningen op na houden over de trainingsopbouw. Ik heb inmiddels geleerd om ook eens "nee" te zeggen als ik vind dat die oefening voor Kensi te moeilijk is of dat ik niet wil dat ze in de fout gaat. Want een flatcoated retriever is nu eenmaal later volwassen en heeft ook een iets andere aanpak nodig. Kensi is soms ook gevoelig en een te harde aanpak zou bij haar net het tegenovergestelde opleveren.
Verder train ik dan nog elke week met een leuke groep Goldens en daar laat Kensi toch wel zien dat ze echt niet onder doet voor de anderen. We hadden onlangs een watertraining bij de Nete, maar de kant om het water in te gaan was vrij steil. Kensi is nog nooit als een bommetje in het water gegaan en ik verwachtte dan ook dat ze ging zoeken naar goede inloopplaats. Na mijn teken om te mogen gaan keek ze even in het rond of er geen betere plaats was om het water in te gaan, maar al snel sprong ze gewoon het water in en zwom naar de overkant. Daar was het natuurlijk moeilijk om zich naar boven te hijsen, maar de gedrevenheid om die dummie te halen was groot en in no time was ze boven, pakte de dummie en kwam weer over water terug. Ze moest over water komen, want er was geen brug of mogelijkheid om om te lopen. Maar ik weet dat ze dat wel doet als er de mogelijkheid is. Ik heb inmiddels goede tips gekregen van Saskia om het omlopen af te leren en ga daar binnenkort mee aan de slag. Ik was zo blij dat Kensi dit zo goed gedaan had, want dat versterkt natuurlijk haar zelfvertrouwen.
Inmiddels zijn we met de groep ook begonnen met wild te trainen. De eerste keer was het wel wat onwennig, maar Kensi pakte de grote fazantenhaan even op en bracht hem bij me, wel maar 2 meter van me af, maar voor mij genoeg om even kennis te maken hiermee. Ik heb wat fazantenveren meegekregen en die om de dummie gedaan en haar elke dag even de dummie laten dragen. De week nadien aan het einde van de training weer even met de fazant getraind. Ze moest hem gewoon markeren en ging er als een speer naartoe. Wel even gesnuffeld en gekeken hoe ze hem het beste kon oppakken, maar binnen een paar seconden kwam ze trots aangelopen met de fazant. Dit geeft toch wel een bijzonder gevoel van trots en liefde voor ons zwarte meisje.
Ik moet toch wel bekennen dat ik de jachttraining super leuk vind. Heb me daar vroeger nooit in verdiept en wist helemaal niet wat er allemaal zo al van een jachthond verlangd werd, maar weet inmiddels dat het heel veel training en doorzettingsvermogen vraagt van de voorjager. Daarnaast is het gewoon geweldig om zoveel in de natuur te zijn met een leuke groep hondenliefhebbers, die inmiddels is uitgegroeid tot een echte vriendenkring en na menig trainingsuurtje worden er nog 2 uurtjes gezellig samenzijn aan vastgekoppeld.

De loopsheid is inmiddels weer over en we hebben de trainingen sinds 2 weken weer hervat. In Zichem zijn we met een leuke groep jonge honden, die je ziet groeien in de trainingen. Tot nu toe is Kensi goed steady en zal zelden inspringen als anderen mogen apporteren. Bij een markeerapport staat ze soms wel al in de startblokken, maar bedenkt zich dan om toch maar even op mijn commando te wachten. Een enkele keer is ze wel vertrokken, maar dat komt omdat ik regelmatig een "happy dummie" geef als ze moeilijke oefeningen goed heeft gedaan. Dit om de druk eraf te halen en haar weer meer snelheid te geven.
We zijn ook begonnen met dubbele apporten en die in verplichte volgorde te laten halen. Als ik haar de laatst gegooide dummie laat halen is er geen probleem, maar als ik de eerst opgegooide dummie moet laten halen, dan moet ik eerst een paar meter die richting uitlopen om haar te sturen, zodat ze niet verkeerd gaat.
Zaterdag 18 juni had ik me ingeschreven voor een workshop beginners jacht, gegeven door Dave Imbreghts en Philip Bollen. Het was een lange dag. 's Morgens een training van Philip, waar we vooral lijnen hebben geoefend en het links en rechts sturen hebben geoefend. Toen een lange lunchpauze en na de middag een watertraining bij Dave. Voor het eerst moest Kensi een vijver over om een dummie te halen. Aangezien de wateringang vrij steil was, begon ze eerst een kant te zoeken om er beter in te kunnen. We zijn toen vlak aan de kant gaan staan en Dave gooide nog een dummie naar de overkant. Toen wilde ze zo graag gaan, dat ze zonder problemen in het water ging. Aan de overkant pakte ze meteen de dummie op en kwam in een rechte lijn weer terug gezwommen. Ik was zo trots op haar dat ze dat helemaal alleen had gedaan. Nadien kwam de 2e oefening: 1 dummie werd lings van de vijver gegooid en de 2e dummie werd weer over water gegooid. De dummie op land moest als eerste gehaald worden, dit deed Kensi heel goed. Toen opnieuw aan de voet zetten en haar over water gestuurd. Zonder problemen ging ze toen het water in en kwam ook via het water terug. Aangezien een aantal hondjes niet over water ging en rond de vijver ging, hebben we deze oefening nog een keer herhaald. Eigenlijk had ik moeten stoppen, want ik eindig altijd graag positief, maar wilde toch nog een keer proberen. Deze keer dacht Kensi dat om de vijver lopen ook wel eens sneller kon zijn, want ze zag het de andere honden doen. Dus deze keer ging ze ook rond maar kwam wel heel snel terug met de dummie. Volgende keer ga ik nu een water zoeken, waar geen brugje is en ze alleen maar over moet, maar ik weet dat ze dat zonder problemen zal doen, want je ziet haar echt genieten als ze in water iets mag halen. Daarna zijn we nog op een ander veld gaan werken, maar voor Kensi was het genoeg. Ze haalde de dummies nog wel, maar was gewoon heel erg moe. Ze ging liggen en wat eten op grassprietjes. Voor mij een teken dat het genoeg was geweest. Zo'n hele dag is toch wel anders als een uurtje les. 's Avonds is ze niet meer uit haar mand gekomen en heeft met regelmaat haar snurkconcertje gespeeld ;-)))

Deze maand slechts 2 trainingen op zondag. De 1e training na onze vakantie was weer even het geheugen opfrissen van Kensi;-))) We stonden met 8 mensen in het veld met heel hoog gras. Iedereen moest zijn dummie in het hoge gras leggen en zo'n 50 meter teruglopen. Toen werd op aanwijzen van de trainer de hond gestuurd. Kensi was in de 1e ronde als 7e hond aan de beurt en had dus zeker 15 minuten moeten wachten alvorens ze de dummie mocht halen. Ik heb haar opgelijnd en ze ging als een speer vooruit, even zoeken in het dichte gras en toen vond ze hem al en bracht hem netjes binnen. Bij de 2e ronde was ze als 6e aan de beurt en op mijn commando ging ze niet, waarom blijft een raadsel. Ik ben toen opnieuw naar voren gelopen en heb een dummie neergelegd, toen weer 50 meter terug en meteen sturen, toen ging ze wel meteen. Het was een training met heel veel zitten en wachten en Kensi heeft helemaal los aan voet gezeten, zonder ook maar 1 keer in te springen.
De 2e training van deze maand was weer gericht op voetwerk, vooral het oefenen van een walk-up en bij het opgooien van een dummie meteen gaan zitten. We noemen het in Zichem "de oefening van Patsy", want elke les wordt hier op geoefend. Kensi weet het inmiddels. Ook deze les heeft Kensi compleet los gewerkt en haar steadiness was ook deze keer super.
Nu voorlopig even 3 weken geen groepstraining, want Kensi is loops geworden. Ik had vorige week nog de mogelijkheid om in te schrijven voor de WT in Zichem, maar voor mijn gevoel kon de loopsheid niet lang meer uitblijven en had ik uiteindelijk besloten om het maar niet te doen en inderdaad ons meisje is loops geworden. Gelukkig is het dan wel over als ik in Ottersum mee gaan doen met "oefen WT", georganiseerd door de NFRC.

We zijn gestart in de junior-jachtklasse en ik merk dat Kensi dat toch wel leuk vindt. Was het in de gehoorzaamheid nog maar werken met eenvoudige apportjes, nu wordt er gewerkt met duppele apporten en moet ik toezien dat ze de juiste dummie in de juiste volgorde haalt.
Als de dummies ver genoeg uit elkaar liggen is dat geen probleem. Liggen ze kort bijeen, dan heeft ze de neiging om te gaan wisselen, dus daar moeten we aan werken.
Op de 2e training kregen we een oefening die voor de onervaren hondjes te moeilijk was. Een dummie lag op 20 meter aan de linkse zijde van Kensi. Ik moest haar achterlaten in zit en zelf zo'n 30 meter verder lopen. Haar influiten en zo'n 5 meter voor me in "zit" fluiten en dan doorsturen naar de dummie. Ze kent de stopfluit heel goed, maar nog niet in combinatie met naar me toe komen, want Kensi komt steeds als een speer naar me toe. Bij de 2e poging bleef ze wel zitten op ongeveer 2 meter, maar ik merkte onzekerheid bij haar bij het komen, want ze is zo slim dat ze bij de start al dacht dat ik haar ging stoppen. Ik heb de trainer dan ook gevraagd of het wel goed is om nu al die oefening te doen, want ik wil haar snelheid niet afremmen. Wel ben ik blij dat ze op afstand niet meteen naar de dummie gaat, dus als het ware inspringt op afstand en keurig eerst bij mij komt. Dit heb ik ook eerst moeten trainen op korte afstanden.
Het lijnen lopen gaat ook goed. Op lange afstanden wil ze af en toe door haar snelheid wel eens de dummie verliezen, maar pakt hem dan weer goed op.

Vandaag, 20 maart was de jaarlijkse clubmatch bij de Gouden Jachthoorn en ik had Kensi ingeschreven voor de gehoorzaamheidsklasse, aangezien we nog niet bij de "juniors jacht" trainden.
Het was een zonovergaten dag en dat is al een luxe op zich, gezien de lange winter die we gehad hebben.
We moesten 5 proeven op verschillende lokaties afleggen en het grootste deel bestond echt uit gehoorzaamheid, o.a. vast volgen, los volgen, op afstand plaats houden en 1 markeerapport. Alle proeven zijn best goed gegaan en daar waar ik de puntjes op verloren heb, waren natuurlijk mijn eigen foutjes. Toch wel een beetje zenuwen:-)))) Bij het markeerapport wist ik dat ik Kensi niet meteen mocht sturen en had niet goed begrepen dat ik op een klopje op de schouder van de keurmeester moest wachten. Kensi was steady en ik heb 5 seconden gewacht en haar toen gestuurd. Ze bracht de dummie goed binnen, maar helaas had ik moeten wachten op dat klopje en dat heeft me 4 punten aftrek gekost. Uiteindelijk is Kensi met 81/90 punten op een mooie 2e plaats geëindigd. Plaats 1 werd met 82/90 punten behaald door Iska met voorjager Pascal, ook een Flatje. Dus de Flatcoated Retrievers hebben hun beste beentje voorgezet. Tevens zijn we meteen "gepromoveerd" naar de junior-jachtklasse omdat we meer dan 90% van het puntenaantal hadden. Nu begint het echte werk voor Kensi en daar is ze ook aan toe, want tijdens mijn wekelijkse trainingen merk ik dat ze meer uitdaging nodig heeft.

De jongehondendag in Zichem was een groot succes en waarschijnlijk komt er nog een vervolgdag. Veel mensen hebben hetzelfde soort problemen en tijdens de lessen op zondag is er geen ruimte om hierop in te gaan door de trainers.
Deze maand heb ik me ook nog ingeschreven voor 2 theorie-avonden bij Fille Exelmans.
De eerste praktijkles van deze maand was compleet gericht op voetwerk. Het vast en los volgen werd getraind . Ook het aan de voet komen werd getraind, maar dit kan op 2 manieren gebeuren. Ik heb al het vanaf het begin op mijn eigen manier aangeleerd zoals ik dit ook doe in de gehoorzaamheid en het op een andere manier proberen aan te leren zorgde alleen maar voor onzekerheid bij Kensi. Dus ik blijf het doen op mijn manier en dat is voor Kensi duidelijk. Zolang het einddoel maar bereikt wordt, maakt het niets uit op welke manier dit gedaan wordt. Dit is het nadeel van trainen met meerdere trainers. Iedere trainer doet het op zijn eigen manier en probeert dit in de les ook zo aan te leren. Dit is voor veel mensen verwarrend en dit was ook een van de punten die besproken werden op de Jongehondendag. Ik pak nu elke training dingen op die voor mij belangrijk zijn en oefen thuis op mijn manier en dat werkt gewoon het beste.

In het dagboek staat het verslag van de 2e jongehondendag.

We hebben inmiddels weer 3 trainingen gedaan. Op de trainingen van 2 en 9 januari waren we maar met 5 voorjagers en dat betekent natuurlijk veel aandacht en veel oefeningen. Een labrador van onze klas begint te puberen en ging nadat hij los moest volgen zijn eigen gangetje en kwam Kensi uitdagen om te spelen. En onze puberdame ging lekker mee, want dat is natuurlijk veel leuker. Positief is wel dat ze meteen terugkomt als ik fluit, dus dat vond ik wel weer knap van Kensi. De dummy halen ging weer minder deze keer. Ik ben onlangs overgeschakeld op de grote dummies en daar ging ze weer mee rotzooien. Ze ging heel snel naar de dummie toe, maar rook op dat moment ergens iets eetbaars, nam een paar likjes en kwam uiteindelijk toch met de dummie.
De laatste training was meer een watertraining i.v.m. de overstromingen. De velden lagen er zo slecht bij dat onze groep op de dijk is gaan trainen. Omdat de groep vrij groot was en we maar 1 trainer hadden, was het veel stilstaan, maar dit is uiteraard ook eens goed om de steadiness te trainen. Het voetwerk ging heel goed tijdens deze les en ook het blijven zitten op afstand. Op het einde mochten we kiezen of volgen langs de 10 andere honden of apporteren. Hier heb ik gekozen voor het apporteren omdat het thuis nu goed gaat met de grote dummie. De dummie werd gegooid in stuk het struikgewas en Kensi heeft hem keurig binnen gebracht en ging zowel netjes zitten met de dummie in haar bek zonder hem te laten vallen.
Zaterdag 22 januari heb ik me ingeschreven voor de Jongehondendag, alwaar we 's morgens theorie krijgen en vragen kunnen stellen en 's middags doen we dan de praktijkoefeningen .

De training in Zichem gaat leuk en met stapjes vooruit. We zijn altijd met een redelijke groep honden, dus verleidingen zijn er genoeg, want sommige honden nemen wel eens een loopje en dan is het toch moeilijk om niet mee te doen. Gelukkig is Kensi er nog nooit tussenuit geknepen en komt als een speer als ik fluit. Maar er zijn ons nog geen konijntjes voor de voeten gelopen, want dan zou ik het niet weten......
Vandaag (12 december) waren we met een groep van 8 honden die allemaal in een grote kring stonden. Iedereen moest om de beurt zijn hond laten zitten en achterlaten om vervolgens op te roepen. De afstand kon je zelf bepalen. Ik had een goed gevoel en vertrouwen in Kensi en heb de langste afstand genomen, zo'n 20 meter en tussen de honden door. Ze bleef keurig wachten op het fluitsignaal en kwam als een speer, enigste foutje: ze kwam niet op tijd tot stilstand en stormde 1 meter door, maar ik heb me omgedraaid en ben even achteruit gelopen en ze kwam keurig in "zit-voor". Maar ik ben blij dat ze met zo'n enthousiasme komt. Het voetwerk ging ook heel goed vandaag en Kensi heeft los gevolgd langs de groep honden, zonder af te wijken en te snuffelen. Want hier is nog wat werk aan, want ze is verzot op alles wat eetbaar zou zijn en wil dan ook niets missen;-)))
Tussendoor mocht iedereen bij een andere trainer beginnen met lijnen lopen en vooruit sturen op de dijk. De afstand was de 2e keer groter en het volgen ging wel nog aan de lijn. Beide keren bracht ze de dummie, maar liep wel door haar snelheid achter me door, maar ik draaide me meteen om en riep haar in "zit-voor" . Wel nog een beetje een scheve zit, maar met dummie in de bek ging ze zitten wachten tot het commando "los" kwam. Volgens de trainer ging het heel goed voor zo'n jong hondje met veel temperament . Ik merk duidelijk het verschil in de verschillende trainingen. Kom ik op de hondenschool waar ik alleen de gehoorzaamheid train dan is ze gewoon blij, maar kalmer. Kom ik in Zichem dan is het voor haar echt werken en is ze heviger. Ze ziet al welke kleren ik aan heb en als ik het jachtlijntje neem. Wat een slimme hondjes die flatjes....... en zo lief en sociaal.
Op 19 december was de laatste training van dit jaar en het was nog twijfelachtig of ik kon gaan, want de sneeuw en gladde wegen hebben ons in de grip. Maar de hoofdwegen waren vrij, dus ik ben toch naar Zichem gereden. Veel mensen hadden blijkbaar ook getwijfeld en waren thuis gebleven met de sneeuwverwachting voor de middag. We waren slechts met 5 leden, 2 mensen van de jachtklase en 3 van de gehoorzaamheidsklasse. We hebben toen de groepen bijeengevoegd en poeh wat een verschil in niveau! De honden van de jachtklasse apporteerden super goed en je zag dat ze toch al verder in de training staan. Wel heel leuk om een keertje samen te trainen.
Het was een geweldige training met veel voetwerk, Voornamelijk los volgen en slalom tussen de honden door. Dit deel van de training ging super goed bij Kensi. Toen een apport, maar die kwam helemaal onder de sneeuw terecht en Kensi vond het blijkbaar interessanter om de sneeuw er vanaf te eten. Uiteindelijk heeft ze hem wel binnen gebracht, dus daar was ik weer super blij om. Dan de oefening waar ik absoluut bij Kensi nooit aan twijfel: blijven zitten en de voorjager neemt afstand. Altijd goed gegaan nu loopt ze me achterna, waarom............puberstreken denk ik ;-))) Dus ik draai me om, laat haar meevolgen en zet haar keurig terug op haar kont neer, want ik wilde wel even duidelijk maken dat ze moest blijven zitten. Normaal geef ik alleen een stemcommando, maar nu heb ik gewoon even haar kont naar beneden geduwd en absoluut niet hard, want degene die me kennen weten dat ik voorstander ben van zoveel mogelijk positief te trainen. Nou Kensi was blijkbaar toch een beetje beledigd, want toen ik haar mocht influiten draaide ze gewoon haar kop van me weg en bleef star zitten. Iedereen in de groep moest lachen en keek verbaasd, want Kensi komt normaal als een speer. Ik heb toen gewoon haar naam geroepen met het commando "hier" en toen kwam ze gelukkig wel. Gelukkig was de rest van training heel goed verlopen, maar ik kan mijn borst nat gaan maken, want onze dame is volop in de pubertijdsfase.

Deze maand 2 keer geen training gehad, want 7 november was er geen les i.v.m. De St. Hubertusviering en 21 november had ik show in Kortrijk.
Dan de "waterles" van 14 november. Na dagen aanhoudende regen was het terrein veranderd in een gedeeltelijk zwembad. We waren maar met 3 "Die Hards" die de regen trotseerden en dapper door het moeilijke terrein baggerden. Natuurlijk hadden we wel veel persoonlijke aandacht, want meestal zijn we toch met zo'n 10 mensen aan het trainen. We hebben het los volgen geoefend en dat ging goed met Kensi, af en toe wijkt ze nog wel uit als ze iets ruikt, maar meestal heb ik de aandacht weerl snel terug. Toen het blijven zitten op afstand en het komen op de fluit. Deze keer moest ik een helling oplopen, even nog getwijfeld of ik niet onder aan de helling zou blijven staan, zodat ze niet in de fout kon gaan, maar Kensi is keurig blijven zitten en kwam als een speer op de fluit. Het volgende onderdeel van de les: de steadiness. Thuis gaat het perfekt en kan ik dummies weggooien en zelf gaan ophalen. Als de trainer dit doet is ze veel alerter en moet ik oppassen dat ze niet inspringt. Maar ze is keurig blijven zitten en thuis ga ik oefenen met een helper. Na deze oefening mogen alle honden dan 1 keer apporteren. Kensi had de dummie wel zien vallen, maar had toch even moeite om hem te vinden. Ik zag dat ze aan het zoeken was en haar neus gebruikte en uiteindelijk de dummie vond en deze keurig terugbracht. Ik denk ook dat ze even afgeleid was door de lonkende waterzee die naast de dummie lag, want dat is toch wel verlokkelijk om daar een duikje in te nemen;-)))
Als extra oefening mocht Kensi voor het eerst proberen om een lijntje te lopen. Maar dit heb ik nog nooit gedaan en ze kende het commando "vooruit" nog niet . Aangelijnd moest ik 5 meter vooruit lopen, dan keren en 5 meter teruglopen, aan de voet zetten en dan pas vooruit sturen. Dit ging goed en ze bracht de dummie binnen, weliswaar nog niet in een rechte lijn, maar via een bochtje, maar binnen is binnen. Daarna vond de trainer dat ik het zonder lijn moest proberen. 5 meter volgen en keren was de bedoeling, maar na 5 meter volgen dacht Kensi al meteen te kunnen vertrekken, grrrrr. Gelukkig dat de trainer nog snel de dummie kon oppakken, zodat ze geen succes had. Om toch positief af te sluiten hebben we hetzelfde weer met de lijn gedaan en toen ging het goed. Het lopen van lijnen ga ik nu zelf proberen uit te bouwen en elke keer een stapje verder. Ik bouw het langzaam op, zodat ze het commando goed gaat beheren. Ik merk toch dat de honden die ook gehoorzaamheid trainen, beter volgen en al een goede basis hebben qua gehoorzaamheid.
Ondanks de barre weersomstandigheden geniet ik toch altijd van die training, want het is zo leuk om met Kensi te werken. Nadien lekker opwarmen en nog een gezellig babbeluurtje in de kantine en de zondag is weer geslaagd.

We zijn inmiddels in de gehoorzaamheidsklasse begonnen en Kensi is de jongste van de klasse, samen met nog een Goldenpuppie. Voor hun leeftijd doen ze het al redelijk goed, tenminste als ik zie wat de honden van bijna 1 jaar nog maar kunnen/doen.
Het apporteren ging niet zo goed. Kensi haalt het apport, maar loopt er dan mee te spelen en rent langs me door. Doordat we altijd verschillende trainers hebben, krijg je natuurlijk allemaal verschillende aanpakmethodes. Ik heb de fokker van Kensi ook gevraagd en haar tip werkt gewoon het beste. Ik negeer dit gedrag en loop van haar weg. Ze komt dan toch snel de dummie brengen. Dit oefen ik wel binnen totdat ze hem keurig afgeeft, want binnen is verder geen afleiding. Lukt dit perfekt dan ga ik weer de tuin/bos in. Ik wil nl. dat ze niet de kans krijgt om in de fout te gaan.
Verder gaat het vast en los volgen al heel goed. Ook de aandacht voor de baas is bij Kensi heel goed. Het blijven zitten op afstand is voor haar ook geen probleem. We komen er wel, al gaat het bij mij waarschijnlijk langzamer, omdat ik nog geen ervaring heb met jachttraining.
De laatste 2 weken merk ik dat Kensi het apporteren leuk begint te vinden. Ik heb dan ook in onze laatste les van deze maand haar voor het eerst laten apporteren in de les. Ze heeft de dummie 2 keer binnengebracht en dat zonder te laten vallen. Ze gaat wel nog niet keurig zitten, maar dat is de volgende stap waar ik aan gaan werken . Thuis ben ik bezig met het vasthouden en loslaten. Ik ben daar nu 2 weken mee bezig en alles op een positieve manier en met opbouwen van tijd. Ze krijgt alleen de beloning als ik het commando "los" zeg. Laat ze het speeltje eerder vallen dan krijgt ze niets. Ik ben inmiddels al zo ver dat als ik een snoepje neem en dat beweeg in haar richting, ze niet loslaat totdat ik het commando geef. Deze oefening doe ik maar 4 keer na mekaar en dat 2 keer per dag. Daarna wordt er even lekker gespeeld en zo blijft het voor haar leuk en dat zonder druk erop te leggen, want ze is tenslotte nog een pup. Een kleuter kan ook nog niet autorijden en alles komt op z'n tijd;-)))
Het volgen in slalom tussen de andere honden ging perfekt en ook het blijven op afstand en oproepen gaat bij haar heel goed. Ze komt als een speer aangerennen en gaat keurig voor me zitten.

Voortaan zal ik de training per maand samenvatten, want het lukt me niet om alles per week op te schrijven, wordt een beetje vergeetachtig ;-)))
Deze maand 3 trainingen gevolgd, want 1 zondag was de club gesloten. Omdat de puppygroep zo groot werd, zijn we opgesplitst geweest in 2 groepen. Dit was beter, zodat iedereen wat meer aandacht kreeg. Heel veel gewerkt aan het voetwerk en het blijven zitten op afstand. Kensi heeft veel aandacht voor mij en volgt dan ook goed. Alleen als ze iets geroken heeft moet ik alles uit de kast halen om haar weer bij de les te krijgen.
De laatste les van de maand heeft Fille Exelmans alle pups even apart getest. Kensi en nog een Golden Retriever mogen door naar de volgende klasse, de gehoorzaamheidsklasse. Aan het einde van de les moesten we nog een apport doen, maar hierbij liep het even mis. Kensi heeft nl. 6 weken geen apport gedaan omdat haar gebit aan het wisselen was en nu ging ze er even een spelletje van maken. Fille heeft me de tip gegeven om dit gedrag even te negeren en als ze langs me loopt met het apport, dan de andere kant oplopen. Zodra ze dan weer komt, proberen te stimuleren om het af te geven, anders weer de andere kant uitlopen.
Maar ze was niet de enige die speelde met de dummie, alle andere pups deden hetzelfde. Zal ook wel kopieergedrag zijn, maar we weten waar we aan moeten werken.

1 augustus : in deze les wederom veel getraind op aandacht en slalom tussen de andere pups door. Verder de los/vast geoefend en komen op de fluit. Alle pupjes zijn begonnen met het wisselen van de tanden en het lijkt alsof ze dan af en toe geen oren meer hebben;-))) Kensi had moeite met het af-commando, wel op handgebaar gaan liggen, maar niet op stemcommando, terwijl ze best wel weet wat ik van haar verlang;-)))
22 augustus: een druk bezochte les van 10 pups. Het afgesloten terrein waarop de puppies oefenen is voor zulk aantal naar mijn idee te klein. De hondjes stonden vrij kort opeen en dan is de verleiding super groot om te spelen, want het zijn uiteindelijk nog pups hé! Veel geoefend op het volgen en aan de voet zitten. En wederom de zit en blijf geoefend.
29 augustus: weer 10 puppies aanwezig en we hebben toch een ander veld opgezocht zodat er wat meer ruimte was. Heel veel gevolgd en snel aan de voet zitten bij stoppen. Dan over en weer kruisen van een andere hond met geleider, dit zowel los als aan de lijn. 4 pupjes mochten los volgen tussen de anderen, die hun hond bezig moesten houden. Kensi was daar ook bij en deed het heel goed. Nog geoefend op de af en blijf en zit en blijf
Op het einde van de les werden de pups even vastgehouden en moest de geleider op een afstand van zeker 20 meter gaan staan, de andere 9 pups met geleider stonden op een lijn, op zo'n 15 meter en de hond moest in een direkte lijn naar de baas gaan, tussen de lijn met honden door. De verleiding is natuurlijk enorm en ook Kensi stopte heel even bij een andere pup, maar spurte toch meteen door naar mij. Heb wel even extra moeten roepen. En vrij pittige les en Kensi was dan ook doodmoe. Snel naar huis om even te rusten in de bench, want 's middags was een puppymiddag georganiseerd door de Belgische rasvereniging. Hier lekker gebabbeld met andere flatcoated-eigenaars en wat tips uitgewisseld.

11 juli : ben ik gestart met de wekelijkse training bij "de Gouden Jachthoorn". Op die dag was het nog behoorlijk heet en de training werd daarom kort gehouden. Enkel het volgwerk en de zit- en afoefening gedaan. Kensi heeft al veel aandacht voor me, maar de trainingsmomenten zijn nog maar kort, want een pupje moet nog zoveel verwerken en is nog zo nieuwsgierig naar alles wat rondvliegt.
19 juli: onze 2e les. Hier ook weer veel aandacht aan de volgoefening met verschillende tempo's om het spannend te houden. Dan zijn we begonnen met de "blijfoefening". Een riemlengte voor of achter Kensi gaan staan en ze moet dan blijven zitten. Ervoor zitten blijven lukt zonder problemen, naar achteren weglopen vond ze maar vreemd en kwam me volgen. Daar gaan we deze week flink op oefenen. Verder werd het "hier komen" geoefend en dat gaat perfekt bij Kensi. Dit gaat zelfs met de fluit al super. Ik oefen dit natuurlijk dagelijks bij alle wandelingen, waarbij ze lost loopt.
25 juli: een leuke les met een golden, een labrador en onze Kensi. Wederom veel aandacht voor de volgoefeningen. Zelfs een oefening met los volgen en op het einde tussen de 2 andere pups door, zonder van de baas weg te gaan. Alledrie de pupjes deden dit heel goed. Nieuw was de blijfoefening waarbij we een rondje om de hond moesten lopen en zorgen dat hij op zijn "poep" moest blijven zitten. Dit zelfde hebben we ook geoefend in de af-positie. Kensi is nog altijd zeer attent op mij en ter afwisseling beloon ik nu ook vaak met een spelletje na een goed opgevolgd commando.